Succesverhaal – Dennie Bronneberg

Ik ben vanaf mijn 18de al bezig met sport waarbij ik verschillende takken heb beoefend. Waaronder: kickboksen, boksen, fitness en later MMA. Door een aantal opgelopen blessures kon ik mij daarna weinig tot niet meer motiveren om met de vechtsport door te gaan. Ik ben blijven sporten, maar dan voornamelijk op krachtsport gebied. Ik nam elke dag wel mijn eiwit shakes en dacht dat mijn voeding wel goed uitgebalanceerd was.

In april 2015 ben ik samen met een collega naar de FIBO geweest en werd geïnspireerd op het gebied van krachtsport/ sport en wedstrijden. Hier heb ik voor het eerst kennis gemaakt met de MAP(Men’s Athletic Physique) klasse. Jongens die goed afgetraind zijn en een zwembroek aan hebben. Ik dacht meteen dat wil ik ook. Ik ben van mezelf erg teruggetrokken, verlegen en onzeker. Ik dacht daar moet verandering in komen. Heb altijd interesse gehad in de bodybuilding wereld, maar zag mezelf nooit in een slip op podium staan. Een korte broek was dan voor mij de uitkomst.

Ik ben op zoek gegaan naar een coach die mij kon helpen om mij te transformeren naar een wedstrijd shape. Je kunt er veel op internet over lezen waarbij iedereen zijn adviezen deelt, maar heb iemand nodig die mij kan sturen en zeggen wat ik moet doen. Ik zocht dus iemand die eerlijk en oprecht is en kennis en passie heeft voor deze sport. Na enig speurwerk kwam ik uit bij Jeffery Latour in Apeldoorn. Via Facebook heb ik contact met hem gezocht en een intake gesprek gepland.

Best spannend niet wetende wat me te wachten stond. Ik kwam vervolgens binnen bij sportschool Limited Edition in Apeldoorn. Echt een oldskool gym waar alles in het teken staat van bodybuilding.

Jeffrey zat al op me te wachten en we stelden ons aan elkaar voor. Zijn bijnaam “de Reus” is ook niet voor niets. Jeetje wat een beer van een kerel dacht ik nog. Nadat het voorstellen voorbij was vroeg Jeffrey wat ik wil. Ik vertelde mijn doelstelling; wedstrijd MAP op de SAP-cup in december 2015.

Jeff nam me mee naar de fitnesszaal en zei:,, trek je shirt maar uit dan gaan we eens kijken”. Mijn eerste overwinning was een feit ik stond daar in mijn blote bast voor de spiegel midden in de sportschool. Jeff beoordeelde mijn fysiek. Op dat moment was ik erg onzeker en wilde mijn trui weer snel aantrekken.

Jeff gaf meteen aan dat de basis goed is en dat we gaan werken aan de wijdte van de rug en schouders. Hij gaf me meteen een vertrouwd gevoel en stelde me gerust over mijn onzekerheid. Jeff vertelde mij globaal wat me te wachten stond. Ik moest flink aan de bak om het doel te bereiken. Dat betekende veel cardio, een voedingsschema en doelgericht trainen aan mijn ontwikkelpuntjes. Ik kreeg maandelijkse check-ups, waarbij de voedingsschema’s worden aangepast naar mijn progressie. Mocht ik vragen hebben kon ik hem berichten en hij zou dan zsm antwoorden. De kennismaking voelde goed en vertrouwd, ik was super gemotiveerd en wilde meteen aan de gang. Ik besloot de samenwerking aan te gaan met TeamSamenSterk waarbij Jeffrey de mannen begeleid en Marieke de dames.

De weken gingen voorbij en ik voelde mij goed en sterk. Ik moest mijn balans in het begin nog erg zoeken wat betreft voeding en cardio. Ik werk in de 24 uurs dienst en elke week heb ik weer een ander rooster. Heb Jeff daar veel over gecontact en hij heeft mij meteen geholpen om daarin een balans te vinden. Jeff werkt zelf ook in een 24 uur dienst en kon mij daar heel goed in adviseren. Nadat alles in balans was ging mijn progressie erg snel. Het is wel even een dingetje. Je hele dagelijkse leven verandert. Ik heb een gezin en een sociaal leven en daarnaast nog een zware baan. Overal waar je naartoe gaat neem je eigen eten mee. 1x per week een cheatmoment, meestal de zondag, met het gezin. Dat is waar we eind van de week erg naar uitkeken. Lekker ontbijten met het gezin en later een bak Ben&Jerry’s ijs. Daar kon ik dan erg van genieten.

Er kwam ineens veel op me af en ik moest dingen vooruit gaan plannen. Ik was erg druk met eten voorbereiden voor de hele week. Daarnaast ook nog veel trainen en cardio. Als ik vragen had wat betreft voeding en training gaf Jeff me altijd weer goed advies en tips waar ik mee verder kon.
De maandelijkse check-ups waren goed en Jeff zag veel vooruitgang, Ik zag dat Jeff heel veel passie heeft voor deze tak van sport. Tijdens poseren was Jeff aan het glunderen. Wat een vooruitgang zat erin. Ik werd steeds zelfverzekerder en zag steeds meer contouren komen op mijn lichaam. Kameraden om me heen zagen me veranderen, persoonlijk maar ook lichamelijk. Dat gaf mij weer een boost om nog een stap verder te gaan.

Mijn voeding schema’s werden aangepast en ik bleef maandelijks veranderen. Jeff postte af en toe progressie foto’s van toen ik begon en mijn huidige shape. Niet normaal, het verbaasde me elke keer weer. Zelf zag ik de vooruitgang niet zo snel meer, maar al die reacties van, voor mij, onbekende mensen voelde goed en gaf mij enorm veel energie.

Ondertussen had ik mijn lifestyle helemaal aangepast en werd het een deel mijn leven. Ik had hierin een juiste balans weten te vinden van krachttrainen, cardio en eten. Grappig is dat mensen om me heen ook veel beter op hun voeding gingen letten naar mate ze mij zagen veranderen.

Bij de check-ups daarna was Jeff erg onder de indruk van de progressies en gaf aan dat we de SAP cup gingen halen. Mijn tweede doel was bereikt, ik kon mij officieel inschrijven voor mijn eerste wedstrijd. Nog 12 weken te gaan. Ik lag goed op schema en het aftellen kon beginnen.

De voeding ging nog meer naar beneden en we gingen er tegenaan. Ik merkte wel dat het wat zwaarder ging worden door de voeding. Ik merkte dat ik na een maaltijd nog steeds honger had. Dit duurde maar een aantal dagen en ik raakte er snel aan gewend. Wel kreeg ik steeds minder energie en het voelde alsof ik lood aan mijn benen had zitten. Maar ik was zo dichtbij, we zouden gaan knallen en hielden het gas erop. Eenmaal in de gym ging de knop om, ik kreeg dan weer energie. Ik zag mezelf steeds droger worden en alle contouren werden steeds meer zichtbaar. Ik trainde voorheen nooit in tanktops, maar nu deed ik niet anders meer. Ik kreeg veel energie van het zien dat mijn spieren volliepen tijdens de training. Ik herkende dit niet van mezelf 4 maanden daarvoor. Ik schaamde me zelfs als ik in het zwembad was. Ik trainde altijd in een hoodie en liet nooit iets van mezelf zien in de gym.

Mijn vrouw zag dat ik steeds zelfverzekerder werd. Voor haar was dit ook een hele verandering. Ik wilde een nieuwe Dennie zijn die sterk en zelfverzekerd is. Het was daarom ook tijd voor een nieuwe look. Ik liet een totaal ander kapsel knippen, iets gedurfds en vlot. Ik kreeg er veel positieve reacties op.

De volgende check-up was weer een feit. Ik kon niet wachten om mijn vooruitgang te laten zien aan Jeff. Ik zag meteen aan Jeff dat hij tevreden was. Hij kreeg weer een glimlach van oor tot oor. Ik kan mij goed herinneren dat Jeff aangaf dat ik er al klaar voor was, maar ik moest nog 10 weken wachten. Ik was erg blij en kon mij echt gaan focussen op het poseren en mezelf nog scherper krijgen. Jeff postte op facebook mijn progressie en ik kreeg wederom weer vele positieve reacties.

Jeff kreeg een bericht of ik mee mocht doen aan de YBF op 1 november 2015 en hij stuurde mij meteen een bericht hierover. Hij vroeg of ik vrij was en/of mijn vrouw hier dan wel bij kon zijn. Bij de SAP cup kon ze helaas niet bij zijn waar ik enorm veel van baalde. Meteen de doelen bijgesteld en kon nog eerder op podium. Voelde mij zeer vereerd om deel te mogen nemen aan de YBF.

YBF 2015

De dag was eindelijk aangebroken. Iets waar ik de afgelopen 6 maanden hard voor gewerkt heb. Ik was er helemaal klaar voor. Mijn eerste podium ervaring werd een feit. Ik, midden in de spotlights. Iets wat ik 6 maanden geleden nooit van mezelf had verwacht/gedacht. Jeff en Marieke waren beiden aanwezig om mij te begeleiden backstage. Ook mijn vrouw was erbij en dat voelde erg goed.

Na lang in de rij te hebben gestaan konden we eindelijk backstage en kon ik mij voorbereiden. Daar zag ik dan ook voor het eerst mijn concurrentie. Het was erg druk en mijn plek was nog geen vierkante meter. Ik moest soms over andere atleten heen stappen. Ik bleef erg ontspannen en hebben veel gelachen. Ik kon niet wachten om het eindresultaat te laten zien aan het publiek. Ik zag veel atleten om mee heen op matrassen liggen en hun rust pakken. Dat kon ik niet. Ik zat zo vol met energie. Ik wilde knallen.

Het moment was daar en ik mocht eindelijk aan de bak. Voordat ik het podium op kon, moest ik mezelf nog even oppompen en werd mijn lijf nog ingeklopt met Bodyshine. Jeff keek naar mijn fysiek en was trots. Hij kon niet anders dan lachen en complimenten geven. Beide coaches waren erg onder de indruk en waren super trots op mij.

Ik voelde mij sterk en heb er voor mezelf alles aan gedaan. Wat de uitkomst ook zal zijn, ik heb het toch maar even geflikt. Mijn nummer, 118, werd omgeroepen backstage. Het was tijd om te shinen. Alle atleten stonden op volgorde. Nu was het wachten totdat de presenator mijn naam noemde. Jeff gaf aan dat hij in de zaal ging kijken en waar nodig aanwijzingen zou geven. Marieke bleef bij mij staan en pepte mij op. Jeff en Marieke waren nog nerveuzer dan ik. Ik zag dat ze erg trots waren op het resultaat wat ik in de afgelopen 6 maanden bereikt heb.

Mijn podiummoment kon beginnen, ik hoorde mijn naam en mocht het podium op. Ik kon mijn t-walk laten zien waar ik maanden op geoefend heb. Ik zag een zaal vol met publiek en juryleden voor me. Alle ogen waren op mij gericht. Ik hoorde veel mensen juichen en aanmoedigen, waaronder mijn vrouw, familie, vrienden en mijn 2 coaches. Jeff in de zaal en Marieke backstage. Ik hoorde Marieke alleen maar schreeuwen: aanspannen en lachen. Ik maar blijven lachen en aanspannen. Nadat iedereen zijn t-walk had gedaan waren de vergelijkingen (Call-outs).

Meestal, althans dat werd mij verteld, in de eerste vergelijkingsronde staat de top 4. Ik werd in de eerste, tweede, derde en vierde call-out naar voren geroepen en werd met bijna iedereen vergeleken. Ik dacht meteen dit wordt een top 3. Ik was helemaal kapot en verzuurd van het aanspannen. Nadat de jury genoeg had gezien konden we het podium verlaten. Wat een ontlading. Ik zag Marieke en Jeff meteen backstage en zij vingen mij op. Ik zag dat beide coaches super blij en emotioneel waren. Mijn vrouw was er ook snel bij en ik zag dat ze erg trots was. Iets wat mij ook bijgebleven is dat Jeff mij vertelde:,, Ik heb mijn werk gedaan. Alleen jij kon het nog verkloten op het podium, maar dat heb je niet gedaan”. We moesten er erg om lachen. Jeff gaf meteen een eerlijk oordeel dat hij mij zeker in de top 2 verwacht. Ik stond er het beste bij. Ik wist van Jeff dat hij altijd eerlijk zijn mening geeft. We hebben de wedstrijd verder nabesproken met vol enthousiasme en zijn vervolgens naar de entree gelopen van het theater. Daar zag ik mijn familie en vrienden. Wat een kick gaf dit. Ik vond het jammer dat het al voorbij was. Ik had mijn doel bereikt en was trots en super blij.

Uiteindelijk werd het harde werken van trainen, diëten en de vele dagen cardio beloond met een super mooie tweede plaats. Ik kan het niet vaak genoeg zeggen, maar ik wil de coaches, Jeffrey en Marieke van TeamSamenSterk, enorm bedanken voor jullie betrokkenheid, enthousiasme, emotie, kennis en coaching. Ik ben verslaafd geraakt aan mijn nieuwe lifestyle en hoop nog veel te kunnen en mogen bereiken met TeamSamensterk. Ik ben trots om een onderdeel te zijn van jullie team.

Veel mensen hebben er respect voor, maar snappen niet waarom ik dit doe. Dit is mijn manier om te ontspannen en mijn gedachten aan de kant te zetten. Mijn baan brengt schokkende dingen met zich mee en ik kan mij in de sportschool lekker uitleven. Ik heb mijn passie in de sport weer gevonden en hoop dit nog lang te kunnen doen. Ik blijf onder begeleiding van TeamSamenSterk en ben nu in voorbereiding voor de Open Rotterdamse 27 maart 2016.

Volg en like ons:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *